بنام دل که دلتنگ توست   

                                         بنام لحظه ای که دل دلتنگت می شود

                                       بنام لحظات دلتنگی که پر از یاد توست

                                   بنام یاد خوشت که پر از شوق دیدار توست

                                              گوشه ای تنها نشسته ام

                                                   تو را نمی بینم ولی

                                                تو را در قلبم می شنوم

                                       زیرا  هنوز دلم رهن عشق توست

یکی را دوست می دارم

                   ولی افسوس او هرگز نمی داند

                        نگاهش می کنم

                                شاید  شاید بخواند از نگاه من

                                         که او را دوست می دارم

                              ولی افسوس او هرگز

                    نگاهم را نمی خواند

   به برگ گل نوشتم     

            من که او را دوست می دارم

                               ولی افسوس او گل را

                                           به زلف کودکی آویخت

                          تا او را بخنداند ...

هوای ابری و نبودنت و این دل من

وقتی دل آسمون میگیره ، هنگامی که ابرها کبود رنگ می شوند ،

دل ابرها پر از باریدن میشه ...

ابرها شروع می کنن به بارش و ریختن قطره های پاک بر زمین

اون لحظه است که منم می گریم و آرزو می کنم در این هوای پر از احساس کنارم باشی صدات و بشنوم ، چشمانم نگاهت رو  ببینه ، دستانم دست های مهربانت رو بگیره ...

باشی تا با هم نظاره گر ریزش بارون از عرش خدا به فرش خدا باشیم

پیشم باشی تا از غرش آسمون نترسم  ، باشی تا