براي تو....تويي كه فقط فقط باياد تو روزگارم به آرامش مي رسد.مي خواهم برايت بگويم از اين چند ماهي كه بي تو گذشت.مي خواهم برايت از لبخندهايي كه هرگز روي لبهايم ظاهر نشده اند ودر برگريزان زندگي‌‍‍‌‍ راه بودن را گم كرده اند...

مهربانم!مي خواهم خود را به دريا بسپارم امواج پريشان دريا مرا به جايي خواهند برد كه ديگر هيچ از تو بر زبان نياورم اما نمي دانم چگونه در آن نا كجا تو را فراموش كنم تنهايم مگذار در ميان اين واژه هاي نا مفهوم زندگي.من از چيزهايي كه هر لحظه مرا به قعر دريا مي برند مي ترسم از سايه خود وحتي از سايه ديوارها هم مي ترسم و هر چيزي كه مي خواهند مرا از تو دور كنند به حرفهايم نخند واقعا نمي دانم بي تو ضجه هاي تلخ بودن را به كدامين سو ببرم وبا مصيبت تنها ماندن را چه كنم.تنها شقايق وجودم!از تو مي خواهم فانوست را برايم روشن نگه داري تا هيچ گاه غروب غم انگيزرا به فكر خود نسپارم ولي نمي دانم چرا كه هر بار كه مي خواهم با تمام وجود همچون باد به سويت بشتابم لرزشي سرتاسر وجودم را فرا مي گيرد.كاش مي شد به ديدارت بيايم اي آفتاب غروب كرده زندگي من اي كاش مي توانستم از گل هاي درخشان آسمان گردنبندي برايت بسازم وهمچون طوقي زيبا بر گردنت بياويزم اي كاش مي توانستم دستان پر مهرت را در دستانم بفشارم وسردي  روزها را با گرمي بهترين خاطرههاي زندگي ام با تو تمام كنم اي كاش بودي وسرم را بر روي زانوانت می گذاشتم وبرايم نوازش مي كردي وآنگاه من با نگاه معصومانه خود مي گفتم كه چقدر         " دوستت دارم